Γράφει ο Αργύρης Τσιγγενόπουλος, αρχισυντάκτης sportsup.gr
Το τελευταίο διάστημα δεχόμαστε ολοένα και περισσότερα μηνύματα από κάθε γωνιά της Ελλάδας σχετικά με τον ορισμό αγώνων ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου σε εργάσιμες ημέρες. Πρόκειται για ένα ζήτημα που, από πρακτική λύση ανάγκης, τείνει να εξελιχθεί σε σοβαρό αντικίνητρο για τη συμμετοχή σωματείων και αθλητών, πλήττοντας την αξιοπιστία των διοργανώσεων και την ίδια τη βιωσιμότητα του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου.
Δυσκολία συγκρότησης – άνισοι όροι
Το βασικό πρόβλημα είναι ξεκάθαρο: οι προπονητές αδυνατούν να συγκεντρώσουν τους ποδοσφαιριστές τους. Η πλειονότητα των παικτών εργάζεται και δεν έχει τη δυνατότητα –ούτε φυσικά την υποχρέωση– να εξασφαλίζει άδεια από τη δουλειά του για να αγωνιστεί σε έναν ερασιτεχνικό αγώνα. Το αποτέλεσμα είναι ομάδες αποδυναμωμένες, χωρίς καμία σχέση με τη δυναμική που παρουσιάζουν τα Σαββατοκύριακα.
Έτσι, αλλοιώνεται ο ανταγωνισμός. Ομάδες που υπό κανονικές συνθήκες είναι πλήρεις, εμφανίζονται με ελλείψεις, ενώ άλλες –λόγω συγκυριών– ευνοούνται. Η αξιοπιστία του πρωταθλήματος δοκιμάζεται και η έννοια της ίσης μεταχείρισης τίθεται υπό αμφισβήτηση.
Ο κίνδυνος της παρατυπίας
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ελλοχεύει και ένας ακόμη σοβαρός κίνδυνος: η συμμετοχή μη δηλωμένων ή παράνομων ποδοσφαιριστών, στην προσπάθεια κάλυψης των κενών. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν πλήττει μόνο την κανονικότητα των αγώνων, αλλά ανοίγει και τον δρόμο για ενστάσεις, τιμωρίες και περαιτέρω αποδιοργάνωση.
Οι ιδιαιτερότητες των νησιωτικών περιοχών
Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι σε νησιωτικές περιοχές οι αγώνες καθημερινών ημερών συχνά αποτελούν αναγκαία επιλογή, καθώς τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια είναι φθηνότερα σε σχέση με τα Σαββατοκύριακα. Ωστόσο, ακόμη και εκεί τα προβλήματα δεν εκλείπουν. Η συγκρότηση πλήρους δυναμικού παραμένει δύσκολη, ενώ τα έξοδα μετακίνησης εξακολουθούν να είναι μεγάλα για ερασιτεχνικά σωματεία με περιορισμένους πόρους.
Κατανόηση, αλλά και όρια
Υπάρχει κατανόηση για την αδυναμία προγραμματισμού από τις Ενώσεις, ιδιαίτερα σε περιόδους με αναβολές, καιρικές συνθήκες ή συσσωρευμένες αγωνιστικές. Ωστόσο, ο συστηματικός ορισμός αγώνων σε καθημερινές ημέρες δεν μπορεί να αποτελεί λύση ρουτίνας.
Σε ένα περιβάλλον όπου οι ομάδες μειώνονται, οι παράγοντες αποχωρούν και οι άνθρωποι που στηρίζουν το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο λιγοστεύουν, τέτοιες πρακτικές λειτουργούν αποτρεπτικά. Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι σαφές: η συμμετοχή γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη για όσους δεν έχουν την «πολυτέλεια» του χρόνου.
Υγεία αθλητών: ένας παράγοντας που δεν συζητιέται
Ένα από τα πιο υποτιμημένα –αλλά κρίσιμα– ζητήματα αφορά την υγεία των αθλητών. Ποδοσφαιριστές που φεύγουν απευθείας από την εργασία τους για να μεταβούν στο γήπεδο, χωρίς την απαραίτητη προεργασία, χωρίς σωστή ξεκούραση και χωρίς έγκαιρη και επαρκή κατανάλωση φαγητού, εκτίθενται σε αυξημένο κίνδυνο τραυματισμών και επιβάρυνσης της υγείας τους.
Το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο δεν μπορεί –και δεν πρέπει– να αγνοεί αυτόν τον παράγοντα.
Συμπέρασμα
Οι ορισμοί αγώνων σε εργάσιμες (καθημερινές) μπορεί να αποτελούν, σε ορισμένες περιπτώσεις, αναγκαίο κακό. Όταν όμως γίνονται κανόνας, υπονομεύουν τον ίδιο τον χαρακτήρα του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου. Χρειάζεται επανεξέταση, διάλογος και –όπου είναι δυνατόν– προτεραιότητα στα Σαββατοκύριακα.
Γιατί το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο στηρίζεται στους ανθρώπους του. Και αυτοί, τις καθημερινές, εργάζονται.
