Στο πένθος βυθίστηκε το ελληνικό ποδόσφαιρο μετά την είδηση του θανάτου του Παρασκευά Άντζα, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 49 ετών, ύστερα από πολυετή μάχη με την ALS (πλαγία αμυοτροφική σκλήρυνση).
Όπως αναφέρει το SDNA, ο παλαίμαχος διεθνής αμυντικός, που συνέδεσε το όνομά του κυρίως με τον Ολυμπιακό και την Ξάνθη, αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας τα τελευταία χρόνια, με την κατάσταση του να επιδεινώνεται το τελευταίο διάστημα. Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε βαθιά θλίψη στην οικογένειά του, στους ανθρώπους που συνεργάστηκαν μαζί του, αλλά και συνολικά στον χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Γεννημένος στη Δράμα στις 18 Αυγούστου 1976, ο Παρασκευάς Άντζας ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του διαδρομή από τον Πανδραμαϊκό το 1993. Οι εμφανίσεις του τον οδήγησαν δύο χρόνια αργότερα στην Ξάνθη, όπου ξεχώρισε με τις σταθερές του παρουσίες στην άμυνα.
Το 1998 πραγματοποίησε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του, παίρνοντας μεταγραφή στον Ολυμπιακό. Με τη φανέλα των «ερυθρολεύκων» αγωνίστηκε συνολικά σε περισσότερους από 100 αγώνες σε πρωτάθλημα και ευρωπαϊκές διοργανώσεις, κατακτώντας τίτλους και αποτελώντας βασικό στέλεχος της ομάδας για πολλά χρόνια.
Στα μέσα της σεζόν 2003/04 αποχώρησε προσωρινά από τον Ολυμπιακό, επικαλούμενος σοβαρούς οικογενειακούς λόγους, ενώ στη συνέχεια φόρεσε τη φανέλα της Δόξας Δράμας και ακολούθησε η επιστροφή του στην Ξάνθη για τρεις ακόμη αγωνιστικές περιόδους. Το 2007 επέστρεψε στον Ολυμπιακό, όπου παρέμεινε μέχρι το 2009, όταν και ανακοίνωσε την απόφασή του να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του κατέκτησε επτά πρωταθλήματα Ελλάδας και τρία Κύπελλα, αφήνοντας το δικό του αποτύπωμα στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Σημαντική ήταν και η παρουσία του στην Εθνική Ελλάδας, με την οποία πραγματοποίησε το ντεμπούτο του το 1999 σε φιλική αναμέτρηση απέναντι στο Βέλγιο. Υπήρξε μέλος της ομάδας που συμμετείχε στα τελικά του Euro 2004, ενώ συνολικά φόρεσε 26 φορές τη φανέλα με το εθνόσημο. Παράλληλα, αποτέλεσε βασικό στέλεχος της Εθνικής Ελπίδων που έφτασε μέχρι τον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κ-21 το 1998.
Η απώλειά του αφήνει φτωχότερο το ελληνικό ποδόσφαιρο, με όσους τον γνώρισαν να μιλούν για έναν ποδοσφαιριστή χαμηλών τόνων, με ήθος και μεγάλη προσφορά στα γήπεδα.
