Βυθισμένη στη θλίψη είναι η τοπική κοινωνία της Πτολεμαΐδας μετά την είδηση του θανάτου του 7χρονου Ραφαήλ Σίσκου, ενός παιδιού που έδωσε γενναία μάχη με σοβαρό πρόβλημα υγείας και συγκίνησε με την ιστορία του εκατοντάδες ανθρώπους σε όλη την περιοχή.
Τους τελευταίους μήνες, πολίτες, σχολεία, σύλλογοι και φορείς κινητοποιήθηκαν για τη στήριξη του μικρού Ραφαήλ και της οικογένειάς του, δημιουργώντας ένα μεγάλο κύμα αλληλεγγύης και αγάπης. Παρά τις προσπάθειες και τη μάχη που έδωσε, ο 7χρονος δεν κατάφερε να βγει νικητής.
Με συγκινητική ανάρτηση, ο πατέρας του, Γιάννης Σίσκος, ευχαρίστησε όλους όσοι στάθηκαν στο πλευρό της οικογένειας, τονίζοντας πως χάρη στη βοήθεια του κόσμου ο Ραφαήλ είχε την ευκαιρία να παλέψει μέχρι τέλους. Παράλληλα, εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς τους γιατρούς, τους θεραπευτές, το σχολείο και τη δασκάλα του παιδιού, αλλά και προς την οικογένεια Σκλαβενίτη για τη διαρκή στήριξη που προσέφερε.
Η κηδεία του 7χρονου θα τελεστεί στον Ιερό Ναό Αγίου Στεφάνου Πτολεμαΐδας, με συγγενείς, φίλους και πλήθος κόσμου να ετοιμάζονται να του πουν το τελευταίο αντίο. Συγκλονίζουν τα λόγια του πατέρα του: «Πέταξε αϊτέ μου, πέταξε όσο πιο ψηλά μπορείς…».
O πατέρας του Ραφαήλ, Γιάννης έγραψε στο FB :
Θα θέλαμε να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλο τον κόσμο της περιοχής της Πτολεμαΐδας και όχι μόνο για την τεράστια βοήθεια που προσέφερε οπότε χρειάστηκε στον Ραφαήλ μας, οικονομική και ψυχολογική.Ο Ραφαήλ δυστυχώς δεν τα κατάφερε στην μάχη με το θηρίο αλλά χάρη σε όλους εσάς είχε την ευκαιρία να παλέψει.Επίσης θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε μέσα από την καρδιά μας όλους τους γιατρούς και θεραπευτές του οι οποίοι ήταν δίπλα μας στην προσπάθεια του να επανέλθει,όπως και στο σχολείο και στην δασκάλα του.Δεν θα ήθελα να αναφερθώ ονομαστικά γιατί σίγουρα θα ξεχάσω κάποιους και θα είναι άδικο .
Υπήρξαν πραγματικά άνθρωποι οι οποίοι έτρεχαν να μαζέψουν χρήματα για τον Ραφαήλ χωρίς καν να είμαστε εμείς στην Πτολεμαΐδα, άνθρωποι τους οποίους όλοι γνωρίζετε γιατί βοηθούν πάντα όποιον είναι σε αντίστοιχη θέση.
Τέλος θα θέλαμε εγώ και η σύζυγός μου να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας στην οικογένεια ΣΚΛΑΒΕΝΊΤΗΣ για την τεράστια βοήθεια και συμπαράσταση όλο αυτό το διάστημα, πραγματικά νιώσαμε και νιώθουμε πως εργαζόμαστε στην μεγαλύτερη εταιρεία του κόσμου όλον αυτό τον καιρό που έπρεπε να λείψουμε από την εργασία μας για να είμαστε κοντά στο παιδί μας.
“Πέταξε αϊτέ μου , πέταξε όσο πιο ψηλά μπορείς,οι γονείς και τα αδέρφια σου θα συνεχίσουν να σε θαυμάζουν….
