Το Ελσίνκι διαθέτει ένα από τα πιο εξελιγμένα δίκτυα πολιτικής προστασίας στον κόσμο, με περισσότερα από 5.500 υπόγεια καταφύγια ενσωματωμένα στην καθημερινή ζωή της πόλης.
Η κατασκευή τους ξεκίνησε το 1939 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, αξιοποιώντας το συμπαγές γρανιτένιο υπέδαφος του Ελσίνκι. Οι υπόγειες εγκαταστάσεις λειτουργούν ως γυμναστήρια, πισίνες, εμπορικά κέντρα, χώροι στάθμευσης, σταθμοί μετρό, εκκλησίες και αθλητικοί χώροι, όμως μπορούν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα να μετατραπούν σε πλήρως εξοπλισμένα καταφύγια πολιτικής άμυνας. Διαθέτουν αυτόνομη ηλεκτροδότηση, αποθέματα νερού, συστήματα φιλτραρίσματος αέρα και ιατρικό εξοπλισμό, ώστε να παραμένουν λειτουργικά ακόμη και σε συνθήκες κρίσης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το καταφύγιο της περιοχής Μεριχάκα, έκτασης 15.000 τ.μ., ενώ ακόμη και το μετρό ή το υπόγειο κολυμβητήριο Itäkeskus μπορούν να φιλοξενήσουν χιλιάδες πολίτες σε περίπτωση ανάγκης.
Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η νομοθεσία κατέστησε υποχρεωτική την πρόβλεψη καταφυγίων σε μεγάλα κτίρια. Σήμερα, τα καταφύγια του Ελσίνκι μπορούν να προστατεύσουν περίπου 900.000 ανθρώπους, αριθμό που υπερβαίνει κατά πολύ τον πληθυσμό της πόλης, συνδυάζοντας αποτελεσματικά την αστική ανάπτυξη με την εθνική ασφάλεια.
