Η Ισπανία επέστρεψε στην κορυφή του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, κατακτώντας το δεύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο της ιστορίας της. Στον μεγάλο τελικό του Μουντιάλ 2026, η ομάδα του Λουίς ντε λα Φουέντε επικράτησε με 1-0 της Αργεντινής στην παράταση, χάρη στο χρυσό γκολ του Φεράν Τόρες στο 106ο λεπτό, ολοκληρώνοντας με τον ιδανικό τρόπο μια διοργάνωση όπου απέδειξε ότι ήταν η κορυφαία ομάδα.
Η αναμέτρηση είχε έντονο ρυθμό από τα πρώτα λεπτά, με την Ισπανία να παίρνει την κατοχή της μπάλας και να επιβάλλει το παιχνίδι της. Ο Λαμίν Γιαμάλ, ο Ντάνι Όλμο και οι συμπαίκτες τους δημιούργησαν διαδοχικές ευκαιρίες, όμως ο Εμιλιάνο Μαρτίνες πραγματοποίησε μια συγκλονιστική εμφάνιση, κρατώντας όρθια την Αργεντινή με σωρεία εντυπωσιακών αποκρούσεων.
Αντίθετα, η «αλμπισελέστε» δυσκολεύτηκε αφάνταστα να απειλήσει την εστία του Ουνάι Σιμόν. Η ομάδα του Λιονέλ Σκαλόνι περιορίστηκε σε παθητικό ρόλο, δίνοντας έμφαση στην άμυνα και προσπαθώντας να οδηγήσει τον τελικό όσο πιο μακριά γινόταν. Το πρώτο ημίχρονο ολοκληρώθηκε χωρίς τελική προσπάθεια για τους Νοτιοαμερικανούς, γεγονός που αποτύπωνε πλήρως την εικόνα του αγώνα.
Στην επανάληψη, η Ισπανία συνέχισε να πιέζει ασφυκτικά. Ο Μαρτίνες συνέχισε το προσωπικό του ρεσιτάλ απέναντι σε Όλμο, Πέδρι, Κουμπαρσί, Λαπόρτ και Φεράν Τόρες, ενώ η Αργεντινή έβλεπε τις αντοχές της να εξαντλούνται. Στις καθυστερήσεις της κανονικής διάρκειας, η αποβολή του Έντσο Φερνάντες με δεύτερη κίτρινη κάρτα άφησε τους κατόχους του τίτλου με δέκα ποδοσφαιριστές, δίνοντας ακόμη μεγαλύτερο πλεονέκτημα στους Ισπανούς.
Η πίεση της «ρόχα» έγινε ασφυκτική στην παράταση. Ο Νίκο Γουίλιαμς είχε ακυρωθέν γκολ, ο Μερίνο άγγιξε το 1-0 και τελικά η λύτρωση ήρθε στο 106′. Ο Πόρο σέντραρε από τα δεξιά, ο Νίκο Γουίλιαμς έστρωσε με το κεφάλι και ο Φεράν Τόρες εκτέλεσε με υποδειγματικό τρόπο τον μέχρι τότε ανίκητο Μαρτίνες, στέλνοντας την Ισπανία σε έξαλλους πανηγυρισμούς.
Η Αργεντινή επιχείρησε στα τελευταία λεπτά να αντιδράσει, παρά το αριθμητικό μειονέκτημα, και έφτασε κοντά στην ισοφάριση στις καθυστερήσεις της παράτασης, όμως το σουτ του Σιμεόνε πέρασε πάνω από το δοκάρι. Το τελευταίο σφύριγμα βρήκε τους Ισπανούς να πανηγυρίζουν δικαιολογημένα μια ιστορική επιτυχία.
Η κατάκτηση του τροπαίου αποτελεί την απόλυτη επιβεβαίωση της κυριαρχίας της Ισπανίας τα τελευταία χρόνια. Μετά την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 2024, η ομάδα του Ντε λα Φουέντε ολοκλήρωσε έναν εντυπωσιακό κύκλο επιτυχιών, συνδυάζοντας θεαματικό ποδόσφαιρο, ταλέντο και αγωνιστική ωριμότητα.
Δεκαέξι χρόνια μετά την πρώτη της παγκόσμια στέψη στη Νότια Αφρική, η «ρόχα» επέστρεψε στον θρόνο του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, κατακτώντας πανάξια το δεύτερο Μουντιάλ της ιστορίας της απέναντι στην πρωταθλήτρια κόσμου Αργεντινή. Ένας τελικός που ανήκε ολοκληρωτικά στους Ίβηρες και επισφραγίστηκε από το χρυσό γκολ του Φεράν Τόρες, ο οποίος έγραψε το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία του ισπανικού ποδοσφαίρου.
Συνθέσεις
Ισπανία (Λουίς ντε λα Φουέντε) : Σιμόν, Πόρο, Κουμπαρσί, Λαπόρτ (99′ Έρικ Γκαρθία), Κουκουρέγια, Ρόδρι (99′ Θουμπιμέντι), Φαμπιάν Ρουίθ (62′ Πέδρι), Μπαένα (75′ Νίκο Γουίλιαμς), Όλμο (75′ Μερίνο), Γιαμάλ, Οϊαρθάμπαλ (62′ Φεράν Τόρες)
Αργεντινή (Λιονέλ Σκαλόνι) : Εμιλιάνο Μαρτίνες, Μοντιέλ (58′ Μολίνα), Ρομέρο (70′ Μεντίνα), Λισάντρο Μαρτίνες (44′ Οταμέντι), Ταγλιαφίκο, Ντε Πολ (70′ Σιμεόνε), Έντσο Φερνάντες, Μακάλιστερ, Νίκο Γκονζάλες (46′ Παρέδες), Μέσι, Χουλιάν Άλβαρες (102′ Σενέσι
